Friday, December 06, 2013

హే మహా రచయిత్రీ !

హే మహా రచయిత్రీ!

 ఎన్నో కథలు వ్రాశాను.
 ఏందరో మనుషుల జీవితాలను చూస్తున్నాను వింటున్నాను.
మరేందరో మనుషుల జీవితపు సుఖః దుఖాల్లో పాలు పంచుకున్నాను.
అయితే ..
అమ్మా !
 నాకథలో మాత్రం ఎందుకే ఇంతటి డ్రాగింగ్?

నా తల్లికి కుచేలుని భార్య పేరు కుదిరింది  కాబట్టి ఈ దారిద్రియం
 ఇలా వేంటాడుతుందా, పుట్టిన నాటి నుండి నేటి వరకు ఎదోరూపంలొ-
మరి  ఎదో మొతాదుల్లో దారిద్రియం .. దారిద్రియం ..

ఈ దారిద్రియాన్ని దగ్థం చేసేందుకు ఎంతగానో ఎదిగాను. మరి ఎంతగానో దిగజారాను.కాని దారిద్రియంలో మాత్రం మార్పులేదు.
ఛాయలా ..నీడలా..... పాపంలా ....శాపంలా వేంటాడుతునే వుంది ఏందుకమ్మా?

నేను భవిష్యత్తులో కేవలం డబ్బు మనిషిగా పరివర్తన చెంది, ఈ సమాజాన్ని దోచుకొని నా జాతకాన్ని సార్థకం  చేయ్యాలని, ఈ ట్రిట్మేంటా అమ్మా!.....

నా గోడును ఏ మాటలతో చేప్పాలను కున్నా అదే మాటలతో నీకు ఇదివరకే విన్నవించుకున్న సంద్రభాలు మళ్ళి మళ్ళి గుర్తుకొస్తాయి.

 అన్ని విదాల అర్హత వుండి
 అదృష్ఠ వంతునిగా ఎదగనిచ్చే జాతకంలోనే పుట్టాను
నా ప్రయత్నంలో లోపమంటావా?
అది కాస్త అతిగా గోచరించ వచ్చునేమోగాని లొప మంటూ లేదు.

ఈ దేశాన్ని ఉద్దరించాలనుకున్నాను.
కనీసం నా కుటుంబాన్ని సైతం పోషించుకోలేని
దుస్థితిలొనే వున్నాను.
గురు-చంద్ర సంయేగ ఫలమగు 14సం" ల వన వాసం అంటే
ఇదేనేమోనని ఓర్చుకున్నాను. అవీ గడచి పొయాయి.

తపస్సు చేశాను. ఒకే బీజాన్ని 5 సం'' లుగా ద్యానిస్తూనే ఉన్నాను

ఏవో కొన్ని అద్భుతాలు జరుగుతున్నాయి గాని,
నా దారిద్రియం మటుకు దగ్దం కావడం లేదు. ఎందుకు?

1967-1986 మధ్య గడచిన 19 సం"ల కాలాన్ని విడిచి పెడతాం.
అప్పుడు నేను కేవలం ఒక తెలివైన చిలకను మాత్రమే.

మరి నేడు.........
హే మదుర మీనాక్షమ్మ !
నీ చేతిలో చిలుకంతటి స్థాయికి ఎదిగాను
హే అంబా!
నా పలుకులు నీ పలుకులంతటి భీభత్సాన్ని సృష్టించేస్తున్నాయి.
పూజ్యులు పుజ్యాలవుతున్నారు.
రాజ్యలే గడ గడ వనకుతున్నాయి.

మరి నా దారిద్రయం మటుకు కొన ప్రాణంతోనన్నా కొట్టు మిట్టడుతూనే ఉంది.
నా మాటలకు చిరంజీవత్వం ప్రసాదించమంటే
పొరపాటున నా దారిద్రయానికి చిరంజీవత్వం ప్రసాదించ లేదుకదా?

పోరపాటున నా దరిద్రయానికి అమృతసేవనం గావించ లేదుకదా...

గమనిక:
ఇది 2005 న వ్రాసిన పద కవిత్వం (?) 2007 ఏప్రల్ చివరి వారానికెల్లా నా జీవితంలో మార్పు వచ్చింది .అంబ మంచి తీర్పే ఇచ్చింది. నాడు
పొట్ట చేత పట్టి బతికిన నేను నేడు ఏకంగా లక్షా ముప్పై వేలు పెట్టుబడి పెట్టి (ఇందులో ఎక్కువ భాగం పాఠకుల కాంట్రిబ్యూషన్) 4 పుస్తకాలు ఏక కాలంలో ప్రచురించనున్నాను

Wednesday, November 27, 2013

రాష్ఠ్రం ముక్కలు ముక్కలు కానుంది

అమ్మా అమ్మోరు తల్లి,
గణపతిలా నిన్నే నమ్మి
నీ చుట్టే తిరిగి చూసాను
నో యూస్
సుబ్రమణ్యునివలే నెమలి ఎక్కి
మూళ్ళోకాలు తిరిగొచ్చాను నో యూస్
నన్నేంచెయ్యాలని నీ ఉద్దేశం

ఈ బతుకును ఇచ్చింది నువ్వైనా సరే
నా పూర్వ ఖర్మలైనా సరే
నాకీ బతుకంటే విరక్తి
అందుకని నేను ఆత్మ హత్య చేసుకోను
ఎందుకో తెలుసా ?

ఎలాగో గౌరవ ప్రదమైన జీవితాన్ని
జీవించ లేక పోయాను
కనీశం మరణంలోనన్నా గౌరవం మిగలనీ అనే

స్వార్థపూరిత ఆలోచనలతో చర్యలతో
జన్మలు సంభవమని
నా స్వార్థం వీడాను
ఈ భూ ప్రపంచం మీదున్న వారంతా
నీ సంతానాలే అంట గదా
అందుకే వీరి సంక్షేమార్థం
నా ప్రయత్నం మొదలు పెట్టాను
అందులో భాగమే ఆపరేషన్ ఇండియా 2000
తొలూత నా మాతృభూమిని
చక్క దిద్ది ఆ పై దాయాది దేశం పై దృష్ఠి పెట్టి
అటే ప్రపంచ దేశాల రూపు రేఖలను సరి దిద్దాలనే
భయలు దేరాను

రూపు రేఖలు సరి దిద్దడం షిట్ సరి దిద్దాలనుకోవడం
నీ అహన్ని దెబ్బ తీసిందేమో గాని నా రూపాన్ని కురూపం చేసావు
ఆకలి దోపిడీల పై యుద్దం మొదలు పెట్టిన
నన్నే ఆకలికి గురి చేసావు
ప్రస్తుతం నేనూ వీరిలాగే కాస్త లౌక్యం నేర్చి ఆకలిని
ఆమడ దూరంలో పెట్టున్నాననుకో
దోపిడీ పై యుద్దం కొరకు సన్నత్తం అయిన
నన్నే దోపిడీకి గురిచేసావు
ఓకే ఓకే
అహంకారి అన్న నీ బిరుదుకు సరిపడా ప్రవర్తిస్తున్నావు
నీ అహం దెబ్బ తినే రోజులు దగ్గరకొచ్చేసాయి
కాస్కో.. నువ్వే చూస్కో
రాష్ఠ్రం ముక్కలు ముక్కలు కానుంది
పేద బతుకులు బగ్గుమననున్నాయి
ఇప్పటికే బతుకు స్థంభించింది

ఓకే ప్రొసీడ్.. ప్రళయం నీ అజెండా
సమసమాజ నిర్మాణం నా లక్ష్యం
నీది నీదే.. నాది నాదే

పేదరికపు సమాధిలో

నేనేవర్ని?
నేను ....
ఆ మహాతల్లి కన్న ముద్దు బిడ్డని.
సఖల సిద్దులను కైవశం చెసుకున్న సిద్దుడ్ని
 కాని వాటి స్పృహ సైతం లేక అతిసామాన్యుని వలే
ఈ ప్రపంచాన్ని నమ్మిస్తున్న వాడ్ని

నాకు నేను నిర్మించుకున్న పేదరికపు సమాధిలో 
ఉక్కిరి బిక్కిరి అవుతున్నాను.

ఆకలి- దోపిడిల నుండి నా జాతిని రక్షించు కోవడానికి
కదం త్రొక్కి నిత్యం వాటికే బలౌతున్న త్యాగ పురుషుడ్ని.

ఈ దేశపు పేదరికాన్ని కాల్చి వేయడానికి పూనుకుని ఆ పేదరికానికే ఆహుతి అవుతున్నవాడ్ని.

నేనేవరిని?

అను నిత్యం పొట్టచేత పట్టి బ్రతికినా లక్ష్యాన్ని  జార విడువని వాడ్ని
40 కోట్ల మంది పేదవాళ్ళను సంపన్నులు చేయడానికి
ఈ రాజకీయ రణ రంగంలోకి ప్రవేశించిన అత్మహుతి దళాన్ని .

నాలో వికసించే సహస్ర దళాల విశ్వ ప్రేమ మీద నిప్పులు చేరుగుతున్నారు.
నేను క్షమిస్తాను.
అందుకని నేను మహత్ముడ్ని కాను
చేతకాని వాడ్ని కాను. అయినా క్షమిస్తాను.

దయతోకాదు.భయంతో అవును ఖర్మలు నా కాళ్ళకు సంకేళ్ళవుతాయేమొనన్న భయంతొ క్షమిస్తాను.

 నా లక్ష్యసాధన ప్రక్క ద్రోవ పడుతుందే మోనన్న భయంతో క్షమిస్తాను.

ఆకలి నన్ను భొంచేసినప్పుడు భయపడ లేదు. నా కలి గిలి పుట్టించినప్పుడు భయపడలేదు. మరొ సారి దానం చేసేటంత రక్తం నా
శరీరంలో లేదన్నప్పుడు భయపడ లేదు.

 మరణాన్ని  అహ్వణిస్తూ ఉన్నా
"ఈడ్ని ఎందుకురా పంపారు" అని తల్లి అడిగినప్పుడు భయపడ లేదు మూత్రపిండాలు అమ్ముకుని బ్రతకమని నా తండ్రి చేప్పినప్పుడు భయ పడ లేదు .

నాకు జరిగిన అన్యాయాన్ని ప్రశ్నిస్తే ఖర్మలు చుట్టుకుంటా యేమొనని భయపడుతున్నను.

నాకు విరక్తి కలిగినది నిన్నా మొన్నా కాదు.
మనుషులు తమ భట్టల్లోపు జంతువులే నన్న సత్యం తేలిసినప్పుడే విరక్తి కల్గింది.
ఆ అదృశ్య హస్తాల చేతిలో వీరందరు భానిసలని!
త్రికాలాలకు భానిసలేనని తేలిసినప్పుడే విరక్తి కల్గింది.

నా గుండె కాలం ఇచ్చే తీర్పు ను అంగీకరిస్తుంది.
మార్పుకు మారు మాట్లాడను.
కాని ఈ మనుషుల రంగులు
స్థితిని పట్టి పరిస్థితిని పట్టి ఇట్టా మారినప్పుడే
ఆ మార్పును నేను కన్నప్పుడే
నన్ను నేను మరో సారి కన్నాను.

నేను తల్లిని
మాతృత్వం నా ప్రతి రూపం.
నేనా తల్లిని  నమస్కరించాక తల్లిని కాలేదు .
నన్ను నేను సంస్కరించుకున్నాక తల్లిని కాలేదు

నామాతృత్వం యధ్భావం తద్భవతి కాదు

నేను తల్లిగానే  పుట్టాను
ఉల్లి పొరలా అహం నా తల్లి మనస్సును కప్పి ఉంటే
నా జీవితంలో వీచిన పేను గాలికి అది లేచి పొయింది.

ఈవీరులు, శూరుల  శౌర్యాలు ఉల్లి పొరల కన్న లేతవి.
పేదరికపు పేనుగాలి కాదు కదా.
ఆ అదృశ్య హస్తపు నీడ సోకినా  నాలుగు కాళ్ళల్లో ప్రాకుతారు.

షిట్ .. నేను క్షమిస్తాను.
ఎందుకో తేలుసా?
 నా తల్లి మిమ్మల్ని క్షమించకూడదని
మీ నరకాన మీరు వర్దిల్లండి కాదనను
 నా స్వర్గాన ఎందుకురా ఉమ్మేస్తారు?
నా చిదానందం పై కారు మబ్బుల్లా కమ్మేస్తారు.

ఒరేయి ఓరేయి ఏమిట్రా మీ అహం? మీ ఇంట కుక్క పిల్ల చచ్చినా చచ్చి పొతార్రా? మీకేందుకురా ఈ అహం?
నా తల్లి రక్షణలో గర్భస్త శిశువులా  ఉంటున్న నాకే రాని అహం మీకేలా వచ్చిందిరా?

నీకేంతేలుసు ? నీకేంతేలుసు అని రేచ్చిపోతున్నారు?
ఈ రోజు ప్రపంచ బ్యాంకు నిర్ణయం తీసుకొని శాంతి భద్రతలపై
మాదే అధికారం
లెకుంటే మీ దేశానికి అప్పివ్వం అని ఒక్క కాయితం
ముక్క మీ మొఖాన కొడి తే

 ఏం అవుతుందిరా మీ బ్రతుకు?

నువ్వు చేస్తావా న్యాయం?

న్యాయ స్థానం ఇచ్చిన తీర్పులే మార్పులకు అతీతం కాదంటూ నువ్విస్తావా తీర్పు? ఎప్పుడన్న విన్నవా..కాలం ఇచ్చేతీర్పు? ఎప్పుడన్నా చవి చూసావా తర్కంలేని మార్పు.

కేవలం కండలు పేంచావు నేను గుండె పేంచుకున్నా.
నా జాతిని కాదు ఈ ప్రపంచాన్నే ప్రేమిస్తాన్రా!

కాలజ్ణనం తేలుసా నీకు?
నీ వంటి కాలాంతకుల కాలం చేల్లే రోజు ఏ ఘడియిలో  ప్రారంభం అవుతుందో లెక్కించుకో.
 నేను లక్ష్యవాదిని నాకు మీ టొపిలు మంది మార్బలాలతో పని లేదు.

నేను గైకొన్న లక్ష్యం కొరకు పాపాలు మూట కట్టుకుని సంపాదించైనా సరే వెచ్చిస్తాను.
శతృవు కన్నా రక్తం ధార పోసే నా రక్తాన్ని ఉడికి స్తావురా?

నేను క్షమించినా నా తల్లి క్షమించదురా. నువ్వు చేడి, ఆకలితో మాడి నా గడ్దం పట్టుకుని చేప్పిం చుకున్నా నా శాంతి కాండ పారదురా?

తప్పు చేసావు చాలా తప్పుచేసావు.

నేను కార్త వీర్యుడ్ని
నాకు సహస్ర హస్తాలున్నయి అని చేప్పను
కాని నేను  నా రెండు హస్తాలను సైతం ఉపయోగించను
సహస్రనామ పఠనం తప్ప ఇంకేమి చేయ్యను.
అన్ని నా తల్లే చేస్తుంది.
Any how..Thankyou

నీ ఖర్మ నా ఖర్మను వదిలించావు.

Wednesday, November 06, 2013

నన్ను నా లక్ష్య బాటలొ సాగనీయవే



అమ్మ అమ్మోరు తల్లి!
రేప్ప పాటులో కుప్పకూలి పోగల
పేక  మేడ నా జీవితం  అని తేలుసు.
నాలో ఓ జ్యోతిలా వేలుగుతున్న నిన్ను
ఏ రంగుల  కాయితమో - ఏ ప్లాస్టిక్ చెత్తొ
ముసెయ్య గలదని తేలుసు 

ఆ జ్యోతి వీటిని  కాల్చేయ్య గలదని తేలుసు
కరిగించెయ్య గలదని  తేలుసు.

ఏన్నో సార్లు చెప్పా.
 వీరి చేవులకు వినబడని - నీ చేవులను 
 తోలచి వేయగల డేసిబల్సు తో చెప్పా.

 నేను అత్మాభిమానం గల మూర్కుడను,
పట్టిన పట్టు వీడని విక్రమార్కుడను
నా మనోబలం  అతీతం - మానవాతీతం 
దైవా దీనం - కొన్ని సందర్బాలలో దైవాతీతం

ఈ పుట్టుక పై లేదు మొజు 
సదా సర్వ కాలం  గాలి లొ దీపంలా
మీ కరుణా కటాక్షలకు
అర్రులు  చాస్తు మీ ద్రోహాలకు  విస్తుపొతు విసిగి  పోయాను.


నేననుకున్న పని చేయ్యకున్నా ఫర్వాలేదు.
ఎలా చేయ్యాలో డాకు మేంటైజ్ చేయ్యాలి.
చేస్తే ఏ మవుతుందో వీరికి చిన్నట్రయిలన్నా చూపాలి.


ఆట విడుపుల్లో  నీ ఇమేజ్ పై పట్టిన బూజును  దులిపేయ్యాలి. 

నీకు  బహుజనులు మేచ్చే రంగు వేయ్యాలి.
నీకు కొంత మేజారిటి తెచ్చి పేట్టాలి
ఇంతే ఇంతే నా అజెండా...........

కల్ప కాలాలు  బతికినా చివరికి విజయం మరణానికే
దానికై కాచుక్కూర్చోవడం నా అత్మాభిమానానికి గొడ్డలి పేట్టు

 నా కృషి , శ్రమ, ఆర్హతల  ప్రాతి పదికన డిమాండ్  చేయ్యడం లేదు.
నీ  నిర్లక్ష్యాన్ని నిలదీసే ఓపిక లేక
 నన్ను నీ కరగని  మనస్సు  సమర్థించి  అర్దిస్తున్నా

కాసింత దయ  ఉంచవే
ఒక మాయను  సృష్టించి వీరిలో అడుగంటిన  విశ్వాసాన్ని మాన వత్వాన్ని
పైకి ఉబికేలా చేస్తాను.
కాసింత  అడ్డు తప్పుకోవే.......

ఈ గడ్డు  కాలం  గడచి పోయేలా చేస్తాను
పేదరికం ఈ దేశం  విడిచేలా   చేస్తాను.
కాసింత గుండే కరగవే

నన్ను నా లక్ష్య బాటలొ సాగనీయవే
బిక్ష  పాత్ర గా మారిన ఈ  కర్మ భూమిని  అక్షయ పాత్రగా  మారుస్తా!!!!!!!!..................... ఓం శక్తీ...........

Tuesday, November 05, 2013

నా దారిన నన్ను పోనీ ( కవిత)

అమ్మా అమ్మొరు తల్లి !

ఈ మహిలో మంట కలిసి పోతున్నమాన వత్వం
 నన్ను వనికిస్తూంది.
 మనుషులను  వెంటాడి వేటాడుతున్న
"వాసన" దడ పుట్టిస్తూంది.

 నాకేలాంటి భ్రమలు లేవు
చాలు! అందమైన అబద్దలు
ఆందవిహీనమైన అర్ద సత్యలు ,
అన్ని  స్వప్నాలను భగ్నం చేసే నగ్న సత్యలు
చాలు !

ఎవడో వస్తాడని అతనికి నా
మార్గం అందుబాటులొ ఉండాలని నన్నింకా ఇలా వేధిదించడం  తగదే.......
ఇది వధించడమే అవుతుందే తల్లీ !


ఒక్క 5 సంవత్సరాల కాలం  పాటు  
నేను కలలు  కానే వనరులు,వాతావరణం
మనుష్యులు, ఆరోగ్యం నాకీయవే

నీకు  లెక్కలన్ని ఒప్ప చేప్పి - నా భాట సద్ది మూట చేసుంచి
నా దారి నేను చూసుకొంటాను.

కేవలం ఈ  వేసవిని సైతం తట్టుకోలేక పోతున్న
ఇది మరి నా అలోచనలు సైతం
 ప్రభావించే స్దాయిలోఉంది.

నేనీ మనుష్యులను  తట్టుకో లేక పోతున్న
కనీసం వీరు
తమ  ప్రాపంచిక విజయాల కోసం కూడ 
ఆడుగు ముందు కేసేలా లేరు.

నేను 22వ శతాబ్దం  గురించి మధపడుతుంటే,
వీరు కేవలం రెపటి గురించి కూడ అలోచించేలా లేరు.
చాల్లే తల్లి !

నాలో ఉత్సాహం ఉబికినప్పుడు నేను కావ్యాలే రచించా..
అవి అగ్నికి ఆహుతి అయ్యాయి
నేడు చిరంజీవత్వం
అందుభాటులో  ఉంటే ఏమో తేలియని విరక్తి.
జగన్నాటకాన్ని రక్తి కట్టిస్తున్నావు.. భేష్ !

నా దగ్గర  ఉన్న వాటిని వడ్దించి వేళ్ల్లిపోతే
చాలనిపిస్తుంది,
అమ్మా..అమ్మా ..కనీశం నీకై నేను చేసిన  రచనలు  అక్షర  రూపం దాల్చనీయవే  నా ఆలోచనలు అవే కార్య రూపం దాలుస్తాయి.

ఓం శక్తి.....